امير المؤمنين عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله روايت مىكند : اذا غَضِبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلى امَّةٍ وَ لَمْ يُنْزِلْ بِهَا الْعَذابَ ، غَلَتْ اسْعارُها ، وَ قَصُرَتْ اعْمارُها ، وَ لَمْ تَرْبَحُ تُجّارُها ، وَ لَمْ تَزْكُ ثِمارُها ، وَ لَمْ تَغْزُرْ انْهارُها ، وَ حُبِسَ عَنها امْطارُها ، وَ سُلِّطَ عَلَيْها شِرارُها . « 1 » هنگامى كه خداوند بر امّتى به خاطر كثرت گناه غضب كند و عذاب بر آنان نفرستد ، آنان را به بلاهائى از قبيل : گرانى جنس ، كوتاهى عمر ، بىسود ماندن تجارت تجّار ، پرورش نيافتن ميوه‌جات ، پرنشدن نهرها از آب ، حبس شدن باران ، و تسلّط اشرار دچار مىكند . خوشا كسى كه در اين عالم خراب آباد * اساس ظلم فكند و بناى داد نهاد بيا بيا كه از آن رفتگان به ياد آريم * كه رفته‌اند و از ايشان كسى نيارد ياد مكن اقامت و بنياد خانمان مفكن * كه دست حادثه خواهد فكندش از بنياد توانگرى كه درِ خير بر فقيران بست * درى ز عالم بالا به روى او نگشاد كسى كه يافت بر احوال زيردستان دست * به ظلم اگر نستاند خداش خير دهاد صنوبرا تو چه دل بسته‌اى به هر شاخى * چو سرو باش كه از بار دل شوى آزاد چه خوش فتاد هلالى به بند خانهء عشق * برو غلامى اين خاندان مبارك باد ( هلالى جغتايى ) بيمارى گناه بدون شك هر انسانى تحت هر شرايطى از مادر خود در عين سلامتى كامل وارد دنيا مىشود . او به همراه خود عقل و وجدان و اختيار را كه مناط تكاليف الهيه و قبول حقايق

--> ( 1 ) - بحار الأنوار : 70 / 349 ، باب 137 ، حديث 44 ؛ الخصال : 1 / 243 ، حديث 96 .